Lata sześćdziesiąte

Lata sześćdziesiąte stały się okresem wielkich przemian
architektonicznych w budownictwie moskiewskim.
Przede wszystkim — po opanowaniu metod budownictwa
wielkopłytowego — skończono z monotonną
zabudową jednakowymi domami czteropiętrowymi.
W wielu dzielnicach Moskwy wznoszą się teraz domy
wysokościowe. Szereg siedemnastopiętrowych bloków
otwiera wjazd na prospekt Lenina w pobliżu moskiewskiej
autostrady okrężnej. Zabudowa prospektu Kalinina
jest jeszcze wyższa: dwadzieścia cztery i dwadzieścia
sześć pięter. Na ulicy Gorkiego wyrósł dwudziestotrzypiętrowy
gmach hotelu „Inturist". Na prospekcie
Leningradzkim wznosi się dwudziestosiedmiopiętrowy
wieżowiec instytutu „Hydroprojekt". Przy
moście Kalinińskim trzydziestodwupiętrowy gmach Rady
Wzajemnej Pomocy Gospodarczej. Na prospekcie
Mira obok Wystawy Osiągnięć Gospodarczych — dwudziestopięciopiętrowy
dom mieszkalny. Wiele wysokich
domów wyrosło także na pierwszych osiedlach mieszkaniowych,
urozmaicając skutecznie ich dawną monotonię.

W 1960 roku zadania generalnego planu rekonstru-
kcji Moskwy z 1935 roku zostały znacznie przekroczą,
ne. Zamiast 15 milionów metrów kwadratowych po,
wierzchni mieszkalnej, które przewidywał ów plan -J
do 1960 roku wybudowano przeszło 30 milionów me-
trów kwadratowych. Nowe dzielnice mieszkaniowe wy,
szły poza granice miasta.
W tym samym 1960 roku zapadła-decyzja o rozsze-
żeniu granic stolicy radzieckiej. Terytorium Moskwjj
zwiększyło się dwuipółkrotnie. Moskwa wchłonęła
kilka pobliskich miast (Babuszkin,' Lublino, Kuncewojj
Tuszy no, Pierowo), kilkanaście osad robotniczych
i miejscowości letniskowych oraz wiele wsi, położo|
nych wewnątrz 109-kilometrowego pierścienia autostra-
dy okrężnej, która wyznaczała nową granicę miastaj
Obszar Moskwy wynosi dziś prawie 900 kilometrów;
kwadratowych. Pod względem liczby ludności (około
7,2 miliona mieszkańców) Moskwa stała się czwartymi
miastem świata: po Tokio, Nowym Jorku i Szanghaji
Poszerzenie terytorium Moskwy stworzyło niezbędne
przesłanki do dalszego rozwoju radzieckiej stolicy,
racjonalnego rozplanowania i zabudowy, właściwego ro
mieszczenia mieszkańców, rozwoju wszystkich gałę
gospodarki miejskiej, stworzenia nowych parków i ma
synów zieleni.

W tym samym czasie przystąpiono do prac nad n:
wym generalnym planem rozwoju Moskwy. Według je
go założeń nie przewiduje się wydatnego zwiększeń'
ludności Moskwy, natomiast znaczną poprawę warunków
życia moskwian, a przede wszystkim poprawę ich
warunkó*w mieszkaniowych. W ciągu dziesięciu lat zasoby
mieszkaniowe mają się zwiększyć dwukrotnie.
Nastąpi zatem dalsze „rozgęszczenie" moskiewskich
mieszkań.