mickiewiczowskie adresy

W Moskwie jest zresztą kilka „mickiewiczowskich
adresów". Na ulicy Nieglinnej, w domu, w którym
mieści się obecnie Bank Handlu Zagranicznego ZSRR,
wynajmował w owych czasach mieszkanie jeden z moskiewskich
przyjaciół Mickiewicza, Cyprian Daszkiewicz.
U niego mieszkał poeta w czasie swojego ostatniego
przed wyjazdem za granicę pobytu w Moskwie.
Trzeci moskiewski adres polskiego wieszcza znajdujemy
na ulicy Niemirowicza-Danczenki (dawniej — zaułek
Gliniszczewski). Tam w drewnianym domku w
ciągu kilku miesięcy 1826 roku mieszkał Mickiewicz;
po drugiej stronie uliczki — Puszkin. Drewniany dom
zburzono, wznosząc na jego miejsce Dom Aktora. Ta- I
blica pamiątkowa przypomina, że tu spotykali się dwaj
wielcy poeci.

Ulicę Gorkiego przecina bulwar Twerski, jeden
z najładniejszych zakątków Moskwy. Tu niemal ccf ,
krok człowiek ociera się o historię.

Zbudowano go w 1796 roku. Pracami kierował architekt
Karin. Ulicę obsadzono lipami i niemal natychmiast
stała się ona ulubionym miejscem spacerów moskiewskiej
arystokracji, która nazwała bulwar „zielonym
klubem". Na bulwarze wyznaczali sobie spotkania
znajomi, umawiały się na randki zakochane pary,
a „panny na wydaniu" szukały narzeczonych.
W jesieni 1812 roku bulwar przedstawiał żałosny
widok: wszystkie lipy wycięto na opał. Na latarniach
Francuzi wieszali moskwian, podejrzanych o udział
w podpalaniu miasta. Odbudowano go wkrótce po wypędzeniu
okupantów. Pojawiły się teraz nowe fontan-
( mostki, zielone altanki. Wzdłuż głównej alei wzniesiono
popiersia sławnych ludzi. Twerski odzyskał dawną
świetność.

25 lutego 1901 roku, w czasie pierwszej w Moskwie
masowej demonstracji robotniczej, na bulwarze pojawiły
się barykady. W kwietniu 1905 roku toczyły się
tu zaciekłe walki między rewolucjonistami i białogwardyjskimi
oddziałami.

W latach dwudziestych na ulicach Moskwy nierzadko
można było zobaczyć plakaty z wezwaniem: „Wszyscy
na bazar książki — na bulwar Twerski". W tym czasie
główna aleja przekształciła się bowiem w kiermasz
księgarski. Książki sprzedawali znani pisarze, dziennikarze,
artyści. 4 listopada 1923 roku na bulwarze odsłonięto
pomnik Timiriaziewa. W październiku 1941 roku,
w czasie nalotu faszystowskiego, pomnik przewrócił
się i tego samego dnia został postawiony w dawnym
miejscu.

Po wojnie bulwar Twerski przebudowano. Pojawiły
się nowe drzewa i zieleńce. Wśród nich zachował godne
miejsce sędziwy, liczący ponad dwieście lat dąb.
Ma wysokość 20 metrów.

Wśród bulwarów stoi wiele domów-pamiątek historycznych
i architektonicznych. Pod numerem trzecim
znajduje się budynek wzniesiony w 1877 roku według
projektu Campioniego. Do 1915 roku mieściły się w
nim tak zwane „pokoje umeblowane", następnie —
gimnazjum Rumiancewa. Obecnie znalazła tu pomieszczenie
szkoła średnia. Swoją historię ma również dom
numer siedem. Wzniesiony w 1882 roku i w rok później
rozbudowany (dobudowano skrzydło od strony ulicy
Bronnej) był miejscem koncertów i przedstawień.
Zachował ten charakter do dziś — jest siedzibą znanego
w Moskwie Teatru Dramatycznego „Na Bronnej".
Pod numerem trzynastym — dom w kształcie podkowy.
Trzy piętra jego części centralnej zajmował ku-
zyn Hercena. W 1874 roku posiadłość została przebudowana
na bank. W 1917 posesja przeszła na własność
Ludowego Komisariatu Floty Wojennej, następnie Komendy
Milicji. W 1930 roku dom zajął Bank Przemysłowy,
później — Budowlany.